حسابداری، امور مالی و هوش محاسباتی 3092-7366 در دست انتشار 1405 10 01 Evaluating the Fit of an Organizational Risk Management Model Based on the Theory of Constraints ارزیابی برازش مدل مدیریت ریسک سازمان مبتنی بر تئوری محدودیت‌ها 1 17 10.61838/jafci.371 FA حسین کریمخانی گروه حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران محمد اسماعیل مولائی گروه حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران شهره یزدانی گروه حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران Journal Article 1404/07/01 <p>The purpose of this study was to evaluate the fit of an organizational risk management model based on the Theory of Constraints and examine the structural relationships among causal conditions, core category, inhibiting factors, contextual factors, strategies, and outcomes. This study was applied in purpose and quantitative descriptive-survey in design with a cross-sectional approach. The statistical population consisted of 205 accounting and financial professionals working in private sector organizations in Pardis Technology Park, from which 126 participants were selected based on Morgan’s sampling table using simple random sampling. Data were collected using a researcher-developed questionnaire consisting of 29 items measured on a ten-point Likert scale. The validity of the instrument was confirmed through face, content, and construct validity, and reliability was verified using Cronbach’s alpha and composite reliability. Data were analyzed using SPSS and SmartPLS software and structural equation modeling. The results indicated that all factor loadings exceeded acceptable thresholds and structural relationships among constructs were statistically significant. Path coefficients for causal conditions (0.688), core category (0.700), inhibiting factors (0.701), contextual factors (0.610), strategies (0.638), and outcomes (0.652) were all positive and significant. Model fit indices showed acceptable values, including Chi-square/df below 5, RMSEA below 0.10, SRMR below 0.08, and GFI, NDI, and CDI above 0.90, confirming good model fit. Confirmatory factor analysis results also demonstrated strong construct validity. The findings confirmed that the organizational risk management model based on the Theory of Constraints has acceptable fit and can serve as an effective framework for identifying, analyzing, and managing organizational risks. The model contributes to improved decision-making quality, enhanced organizational coherence, increased predictive capability, and improved overall organizational performance.</p> <p>هدف این پژوهش، ارزیابی برازش مدل مدیریت ریسک سازمان مبتنی بر تئوری محدودیت‌ها و بررسی روابط ساختاری میان ابعاد شرایط علی، مقوله محوری، عوامل بازدارنده، بستر پدیده، راهبردها و پیامدها در یک چارچوب یکپارچه بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا کمی و توصیفی–پیمایشی با رویکرد مقطعی بود. جامعه آماری شامل کارکنان حسابداری و مالی شاغل در سازمان‌های بخش خصوصی مستقر در پارک فناوری پردیس به تعداد 205 نفر بود که بر اساس جدول مورگان، 126 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه‌گیری به روش تصادفی ساده انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته شامل 29 گویه در قالب طیف لیکرت ده‌درجه‌ای بود. روایی ابزار با استفاده از روایی صوری، محتوایی و سازه تأیید شد و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS و روش مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که تمامی بارهای عاملی شاخص‌ها بالاتر از حد قابل قبول بوده و روابط میان سازه‌های مدل معنادار هستند. ضرایب مسیر برای شرایط علی (0.688)، مقوله محوری (0.700)، عوامل بازدارنده (0.701)، بستر پدیده (0.610)، راهبردها (0.638) و پیامدها (0.652) همگی مثبت و معنادار بودند. شاخص‌های برازش مدل شامل Chi-square/df کمتر از 5، RMSEA کمتر از 0.10، SRMR کمتر از 0.08 و شاخص‌های GFI، NDI و CDI بالاتر از 0.90 بودند که نشان‌دهنده برازش مناسب مدل است. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل از روایی سازه مناسب برخوردار است. نتایج پژوهش نشان داد که مدل مدیریت ریسک سازمان مبتنی بر تئوری محدودیت‌ها از برازش مناسب برخوردار است و می‌تواند به‌عنوان چارچوبی مؤثر برای شناسایی، تحلیل و مدیریت ریسک‌های سازمانی مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از این مدل می‌تواند موجب بهبود کیفیت تصمیم‌گیری، افزایش انسجام سازمانی، ارتقای توان پیش‌بینی و بهبود عملکرد کلی سازمان شود.</p> https://jafci.com/index.php/jafci/article/download/371/203