حسابداری، امور مالی و هوش محاسباتی 3092-7366 3 زمستان 1404 1404 10 01 Predicting Extreme Losses in Periods of Financial Stress Using the Asymptotic Marginal Expected Shortfall Decision Criterion پیش‌بینی زیان‌های حدی در دوره‌های تنش‌های مالی با استفاده از معیار تصمیم‌گیری ریزش انتظاری نهایی مجانبی 1 13 FA مجتبی خدام گروه حسابداری، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی ، خمین، ایران. آذر مسلمی گروه حسابداری، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی ، خمین، ایران. محسن رشیدی دانشیار رشته حسابداری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. Journal Article 1403/12/23 <p>This study aims to examine and predict extreme losses during periods of financial stress by applying the asymptotic marginal expected shortfall (AMES) criterion and to compare its predictive capacity with traditional systemic risk measures. The AMES measure was theoretically defined and formulated based on multivariate extreme value theory to model tail dependencies between banks. Daily price data of twelve active banks listed on the Tehran Stock Exchange from 2017 to 2022 were analyzed. Each bank’s contribution to systemic risk was calculated, and the predictive performance of AMES was tested against the conventional marginal expected shortfall. The results revealed that AMES significantly outperforms the traditional marginal expected shortfall in forecasting severe losses during extreme systemic events, offering distinct and richer information about systemic vulnerability and bank-level risk contributions. The additive property of AMES makes it a robust and practical tool for fair systemic risk allocation among banks. Relying solely on simple characteristics such as size or individual risk is insufficient; AMES provides a more accurate basis for supervisory decisions and capital requirement design in times of financial crisis.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی و پیش‌بینی زیان‌های حدی در دوره‌های تنش‌های مالی با استفاده از معیار ریزش انتظاری نهایی مجانبی و مقایسه کارایی آن با معیارهای سنتی در اندازه‌گیری سهم هر نهاد مالی از ریسک سیستمیک است. ابتدا معیار ریزش انتظاری نهایی مجانبی به عنوان ابزار پیش‌بینی زیان‌های شدید تعریف و چارچوب نظری آن بر مبنای نظریه مقادیر حدی چندمتغیره تبیین شد. سپس با مدل‌سازی وابستگی‌های آستانه‌ای میان بانک‌ها، داده‌های روزانه قیمت سهام ۱۲ بانک فعال در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ مورد تحلیل قرار گرفت. بر اساس این مدل، سهم هر بانک از ریسک سیستمیک محاسبه و قدرت پیش‌بینی معیار جدید با معیار ریزش انتظاری نهایی سنتی مقایسه شد. نتایج نشان داد معیار ریزش انتظاری نهایی مجانبی در پیش‌بینی زیان‌های شدید در رویدادهای سیستماتیک عملکرد برتری نسبت به ریزش انتظاری نهایی دارد و اطلاعات متفاوت و غنی‌تری در شناسایی نهادهای بحرانی و ارزیابی دقیق ریسک سیستمیک ارائه می‌دهد. ریزش انتظاری نهایی مجانبی با ویژگی جمع‌پذیری خود ابزاری کارآمد برای تخصیص منصفانه ریسک سیستمیک به بانک‌هاست. اتکا صرف به ویژگی‌های ساده مانند اندازه یا ریسک فردی بانک‌ها کافی نیست و این معیار می‌تواند مبنایی علمی برای سیاست‌گذاری‌های نظارتی و طراحی الزامات سرمایه‌ای دقیق‌تر در شرایط بحران مالی فراهم کند.</p> https://jafci.com/index.php/jafci/article/download/194/127